اکسیژنتراپی در سگ و گربه | راهنمای دیسترس تنفسی
اکسیژنتراپی در سگ و گربه (Oxygen Therapy)
اکسیژنتراپی یکی از اولین و مهمترین اقدامات در مدیریت دیسترس تنفسی است. هدف، اصلاح هیپوکسمی و کاهش بار کاری سیستم تنفسی است. در بسیاری از بیماریهای ریوی و پلورال، اکسیژنتراپی جان بیمار را نجات میدهد.
اندیکاسیونهای اکسیژنتراپی
- دیسترس تنفسی یا تنفس دهانی
- هیپوکسمی (SpO2 کمتر از 94٪)
- ادم ریوی
- پنومونی متوسط تا شدید
- افیوژن پلور یا پنوموتوراکس
- پس از بیهوشی یا جراحی قفسه سینه
روشهای رساندن اکسیژن
1️⃣ ماسک اکسیژن
روش سریع و در دسترس، اما ممکن است استرس ایجاد کند.
2️⃣ قفس اکسیژن (Oxygen Cage)
ایدهآل برای بیماران ناپایدار؛ استرس کمتر و کنترل دما/رطوبت.
3️⃣ کانولای بینی (Nasal Cannula)
برای اکسیژنتراپی مداوم در بیماران پایدارتر مناسب است.
4️⃣ Flow-by Oxygen
روش موقت و سریع در شرایط اورژانسی.
دبی (Flow Rate) پیشنهادی
- Flow-by: 2–5 لیتر در دقیقه
- ماسک: 5–10 لیتر در دقیقه
- کانولا: بر اساس وزن (معمولاً 50–100 ml/kg/min)
- قفس اکسیژن: تنظیم برای FiO2 حدود 40–60٪
پایش پاسخ به درمان
- تعداد تنفس (RR)
- رنگ مخاط
- پالس اکسیمتری (SpO2)
- آنالیز گازهای خونی در موارد شدید
عوارض احتمالی
- خشکی مخاط در اکسیژن طولانیمدت
- استرس در استفاده از ماسک
- در FiO2 بالا و طولانیمدت: آسیب اکسیداتیو نادر
منابع علمی: MSD Veterinary Manual | AVMA
ویدئو آموزشی اکسیژنرسانی در دیسترس تنفسی
این مقاله بخشی از خوشه تخصصی بیماریهای تنفسی بوده و تمامی مقالات این خوشه توسط دکتر خشایار انصاریان در تیم تحقیق و توسعه بیمارستان دامپزشکی پرشین پت تهیه شده است.